 |
Pytania o ciążę |
Różne
Czy kobieta może mieć uczulenie na spermę?
Niestety tak. Jest to sytuacja zdarzająca się bardzo rzadko ale jeżeli wystąpi, stanowi poważny problemem medyczny i partnerski. W nasieniu znajdują się liczne substancje które mogą odpowiadać za reakcje uczuleniowa u wrażliwych na alergeny pacjentek. Opisywano nawet przypadki zapaści sercowo-naczyniowej. W takiej sytuacji zaleca się partnerom współżycie z użyciem prezerwatywy, tak by nie doszło do kontaktu spermy ze śluzówka pochwy. Jeżeli użycie prezerwatywy jest nie do zaakceptowania ze strony partnerów, to jedynym wyjściem z sytuacji jest kontakt z lekarzem alergologiem i/lub immunologiem oraz próba postępowania odczulającego. Może się jednak okazać, że tego typu postępowanie nie będzie do końca skuteczne terapeutycznie a problem będzie wymagał ciągłego nadzoru specjalisty i przyjmowania leków osłabiających odpowiedź immunologiczną organizmu kobiety.
Co to jest preejakulat?
Preejakulat czyli płyn przedejakulacyjny jest płynną, wodnistą lub ciągnącą się wydzieliną gruczołów opuszkowo-cewkowych i/lub cewkowych, która jest uwalniana z ujścia zewnętrznego męskiej cewki moczowej podczas pobudzenia seksualnego. Pełni ona rolę naturalnej wydzieliny nawilżającej, która ułatwia immisję prącia do pochwy. Objętość uwalnianego preejakulatu jest indywidualnie zmienna. Niektórzy mężczyźni w ogóle go nie produkują a inni mogą uwalniać nawet kilka mililitrów. Nie zostało dowiedzione, że preejakulat zawiera plemniki, które mogłyby doprowadzić do zapłodnienia nawet gdyby nie doszło do wytrysku nasienia.
Niestety tak. Jest to sytuacja zdarzająca się bardzo rzadko ale jeżeli wystąpi, stanowi poważny problemem medyczny i partnerski. W nasieniu znajdują się liczne substancje które mogą odpowiadać za reakcje uczuleniowa u wrażliwych na alergeny pacjentek. Opisywano nawet przypadki zapaści sercowo-naczyniowej. W takiej sytuacji zaleca się partnerom współżycie z użyciem prezerwatywy, tak by nie doszło do kontaktu spermy ze śluzówka pochwy. Jeżeli użycie prezerwatywy jest nie do zaakceptowania ze strony partnerów, to jedynym wyjściem z sytuacji jest kontakt z lekarzem alergologiem i/lub immunologiem oraz próba postępowania odczulającego. Może się jednak okazać, że tego typu postępowanie nie będzie do końca skuteczne terapeutycznie a problem będzie wymagał ciągłego nadzoru specjalisty i przyjmowania leków osłabiających odpowiedź immunologiczną organizmu kobiety.
Co to jest preejakulat?
Preejakulat czyli płyn przedejakulacyjny jest płynną, wodnistą lub ciągnącą się wydzieliną gruczołów opuszkowo-cewkowych i/lub cewkowych, która jest uwalniana z ujścia zewnętrznego męskiej cewki moczowej podczas pobudzenia seksualnego. Pełni ona rolę naturalnej wydzieliny nawilżającej, która ułatwia immisję prącia do pochwy. Objętość uwalnianego preejakulatu jest indywidualnie zmienna. Niektórzy mężczyźni w ogóle go nie produkują a inni mogą uwalniać nawet kilka mililitrów. Nie zostało dowiedzione, że preejakulat zawiera plemniki, które mogłyby doprowadzić do zapłodnienia nawet gdyby nie doszło do wytrysku nasienia.
Preejakulat
Wykazano, że preejakulat albo w ogóle nie zawiera plemników lub zawiera tylko ich bardzo małe ilości, zazwyczaj o upośledzonej ruchliwości i/lub martwe. Badania przeprowadzone w 2007 roku wykluczyły możliwość zapłodnienie poprzez płyn przedejakulacyjny. Jednak część starszych badań wskazuje, iż takie ryzyko hipotetycznie istnieje. W preejakulacie mogą bowiem znajdować się gamety męskie pochodzące z poprzednich wytrysków. Dlatego każdy kolejny stosunek seksualny po poprzednim współżyciu zakończonym wytryskiem, może stanowić ryzyko ciąży. Z tego względu zaleca się, by przed immisją prącia partner seksualny oddał mocz i dokonał toalety prącia, co prowadzi do usunięcia plemników z dróg wyprowadzających nasienie (cewka moczowa).
O wiele większe ryzyko ma miejsce w sytuacji, partner utrzymuje prącie w pochwie prawie do momentu orgazmu lub wycofuje penisa bezpośrednio tuż przed orgazmem. W takiej sytuacji warto zabezpieczyć się dodatkowo stosując środki plemnikobójcze.
Czy testy ciążowe są wiarygodne?
Wiarygodność testów ciążowych jest aktualnie określana na 95–99 proc. Jeszcze 15-20 lat temu testy z moczu myliły się w 20 % przypadków. W stu procentach potwierdzić lub wykluczyć ciążę wczesną można oceniając typową tylko dla ciąży frakcję beta gonadotropiny kosmówkowej (βHCG), na podstawie badania ginekologicznego ale już w ciąży zaawansowanej ( po 8/9 tygodniu jej trwania), przy pomocy USG ( od 4 tygodnia) lub wysłuchując tętno (12-14 tygodnie) albo wyczuwając ruchy płodu (16-18-20 tygodni).
Jeśli więc wynik testu ciążowego jest pozytywny to jesteś prawdopodobnie w ciąży. Jeśli wynik testu jest negatywny, a nie wystąpiła miesiączka, należy powtórzyć test po kilku dniach lub oznaczyć poziom beta HCG. Jeżeli i ten wynik będzie ujemny- należy zgłosić się na wizytę do ginekologa. Zdiagnozuje przyczynę braku krwawienia lub zastosuje test progesteronowy w celu jego wywołania. Ujemny wynik testu progesteronowego (brak krwawienia w ciągu 4- 7 dni od przyjęcia ostatniej tabletki leku) będzie wskazaniem do ponownej oceny HCG. Jeżeli i w tym wypadku wynik testu będzie negatywny lekarz zastosuje test estrogenowo-progestagenowy. Zazwyczaj po tym ostatnim krwawienie występuje. skontaktuj się z ginekologiem.
Czasem zdarza się, że wynik testu jest dodatni, a po kilku dniach ujemny. Może to oznaczać, że doszło do zapłodnienia, ale zarodek nie zagnieździł się w macicy. Jeśli bierzesz zastrzyki hormonalne (Pregnyl, Biogonadyl) po zabiegu zapłodnienia pozaustrojowego lub innych technik rozrodu wspomaganego medycznie, test może być niewiarygodny. Hormony te są bowiem podobne w budowie do HCG i mogą wskazywać ciążę, choć nie doszło do jej zaistnienia.
Co zrobić, gdy w trakcie stosunku pęknie lub zsunie się prezerwatywa?
Nieplanowane ciąże są ciągle istotnym problem zdrowia publicznego. W latach 1995-2000 udokumentowano około 1.2 miliarda porodów. Aż 25-50 % zakończonych porodem ciąż była nieplanowana. Paradoksalnie, aż 60 % niepożądanych ciąż dotyczyć będzie kobiet stosujących metody świadomego planowania rodziny. Większość przypadkowych ciąż dotyczy nastolatek rozpoczynających aktywność seksualną oraz kobiet znajdujących się w okresie perimenopauzy.
Na skuteczność metod regulacji poczęć wpływa wiele czynników. W przypadku doustnej tabletki antykoncepcyjnej (DTA) aż 47 % kobiet nie stosuje jej zgodnie z zaleceniami lekarza zapominając o przyjęciu 1 dawki a 22 % pacjentek pomija jedną lub więcej tabletek z miesięcznego opakowania. Podobnie, w przypadku stosowania metod barierowych ( prezerwatywa męska i żeńska- Femidon) brak dyscypliny w stosowaniu się do zaleceń producenta przy zakładaniu i zdejmowaniu prezerwatywy czy jej pękniecie lub zsunięcie się podczas lub po stosunku, jest przyczyną nawet 35 % odsetka niepowodzeń związanych z tą metodą antykoncepcji w ciągu pierwszego roku jej stosowania.
Niezwykle istotne jest więc podjęcie działań edukacyjnych mających na celu uświadomienie kobietom, jak wielkie znaczenie ma rygorystyczne przestrzeganie zaleceń lekarskich w przypadku stosowania metod regulacji poczęć, tak by ich efektywność kliniczna byłaby tylko w minimalnym stopniu zależna od błędu związanego z „czynnikiem ludzkim”.
Prezerwatywa to ślepo zakończona, elastyczna, walcowata osłona, wykonana z gumy lub polietylenu, przeznaczona do założenia na prącie we wzwodzie i –dzięki temu – zapobiega w sposób mechaniczny dostaniu się nasienia do pochwy. Wykonana jest z wulkanizowanej, lateksowej gumy o odpowiedniej rozciągliwości, obecnie często powlekanej substancją zwilżającą lub plemnikobójczą.
Najczęstsze błędy popełniane przez pary przy stosowaniu prezerwatywy to:
O wiele większe ryzyko ma miejsce w sytuacji, partner utrzymuje prącie w pochwie prawie do momentu orgazmu lub wycofuje penisa bezpośrednio tuż przed orgazmem. W takiej sytuacji warto zabezpieczyć się dodatkowo stosując środki plemnikobójcze.
Czy testy ciążowe są wiarygodne?
Wiarygodność testów ciążowych jest aktualnie określana na 95–99 proc. Jeszcze 15-20 lat temu testy z moczu myliły się w 20 % przypadków. W stu procentach potwierdzić lub wykluczyć ciążę wczesną można oceniając typową tylko dla ciąży frakcję beta gonadotropiny kosmówkowej (βHCG), na podstawie badania ginekologicznego ale już w ciąży zaawansowanej ( po 8/9 tygodniu jej trwania), przy pomocy USG ( od 4 tygodnia) lub wysłuchując tętno (12-14 tygodnie) albo wyczuwając ruchy płodu (16-18-20 tygodni).
Jeśli więc wynik testu ciążowego jest pozytywny to jesteś prawdopodobnie w ciąży. Jeśli wynik testu jest negatywny, a nie wystąpiła miesiączka, należy powtórzyć test po kilku dniach lub oznaczyć poziom beta HCG. Jeżeli i ten wynik będzie ujemny- należy zgłosić się na wizytę do ginekologa. Zdiagnozuje przyczynę braku krwawienia lub zastosuje test progesteronowy w celu jego wywołania. Ujemny wynik testu progesteronowego (brak krwawienia w ciągu 4- 7 dni od przyjęcia ostatniej tabletki leku) będzie wskazaniem do ponownej oceny HCG. Jeżeli i w tym wypadku wynik testu będzie negatywny lekarz zastosuje test estrogenowo-progestagenowy. Zazwyczaj po tym ostatnim krwawienie występuje. skontaktuj się z ginekologiem.
Czasem zdarza się, że wynik testu jest dodatni, a po kilku dniach ujemny. Może to oznaczać, że doszło do zapłodnienia, ale zarodek nie zagnieździł się w macicy. Jeśli bierzesz zastrzyki hormonalne (Pregnyl, Biogonadyl) po zabiegu zapłodnienia pozaustrojowego lub innych technik rozrodu wspomaganego medycznie, test może być niewiarygodny. Hormony te są bowiem podobne w budowie do HCG i mogą wskazywać ciążę, choć nie doszło do jej zaistnienia.
Co zrobić, gdy w trakcie stosunku pęknie lub zsunie się prezerwatywa?
Nieplanowane ciąże są ciągle istotnym problem zdrowia publicznego. W latach 1995-2000 udokumentowano około 1.2 miliarda porodów. Aż 25-50 % zakończonych porodem ciąż była nieplanowana. Paradoksalnie, aż 60 % niepożądanych ciąż dotyczyć będzie kobiet stosujących metody świadomego planowania rodziny. Większość przypadkowych ciąż dotyczy nastolatek rozpoczynających aktywność seksualną oraz kobiet znajdujących się w okresie perimenopauzy.
Na skuteczność metod regulacji poczęć wpływa wiele czynników. W przypadku doustnej tabletki antykoncepcyjnej (DTA) aż 47 % kobiet nie stosuje jej zgodnie z zaleceniami lekarza zapominając o przyjęciu 1 dawki a 22 % pacjentek pomija jedną lub więcej tabletek z miesięcznego opakowania. Podobnie, w przypadku stosowania metod barierowych ( prezerwatywa męska i żeńska- Femidon) brak dyscypliny w stosowaniu się do zaleceń producenta przy zakładaniu i zdejmowaniu prezerwatywy czy jej pękniecie lub zsunięcie się podczas lub po stosunku, jest przyczyną nawet 35 % odsetka niepowodzeń związanych z tą metodą antykoncepcji w ciągu pierwszego roku jej stosowania.
Niezwykle istotne jest więc podjęcie działań edukacyjnych mających na celu uświadomienie kobietom, jak wielkie znaczenie ma rygorystyczne przestrzeganie zaleceń lekarskich w przypadku stosowania metod regulacji poczęć, tak by ich efektywność kliniczna byłaby tylko w minimalnym stopniu zależna od błędu związanego z „czynnikiem ludzkim”.
Prezerwatywa to ślepo zakończona, elastyczna, walcowata osłona, wykonana z gumy lub polietylenu, przeznaczona do założenia na prącie we wzwodzie i –dzięki temu – zapobiega w sposób mechaniczny dostaniu się nasienia do pochwy. Wykonana jest z wulkanizowanej, lateksowej gumy o odpowiedniej rozciągliwości, obecnie często powlekanej substancją zwilżającą lub plemnikobójczą.
Najczęstsze błędy popełniane przez pary przy stosowaniu prezerwatywy to:
- Kontakt prezerwatywy z wydzieliną preejakulatu przed jej założeniem na prącie
- Kontakt z nasieniem znajdującym się na żołędzi lub w cewce moczowej po pierwszym stosunku jeszcze przed założeniem prezerwatywy w celu zabezpieczenia kolejnego współżycia
- Osłabienie erekcji – strach lub nadmierne podniecenie może zmniejszyć naprężenie penisa i doprowadza do niezauważonego zsunięcia się prezerwatywy w trakcie stosunku jeszcze przed ejakulacją
- Wyciek nasienia z prezerwatywy do pochwy w czasie opóźnionego wycofania członka znajdującego się w stanie zwiotczenia („membrum mortum”)
- Uszkodzenie prezerwatywy:
- przez paznokcie w trakcie nakładania prezerwatywy na członek np. na siłę, rozwijanie prezerwatywy nie na członku – częsty błąd popełniany przez pary w chwili podniecenia seksualnego
- działanie środków chemicznych – olejki roślinne i mineralne (tzw. domowe nawilżacze – np. oliwka dziecięca) czy podłoża wielu leków do stosowania dopochwowego . Oliwka dziecięca stosowana jako lubrykant w okresie gry wstępnej zmniejsza wytrzymałość prezerwatywy o ponad 90 % już po 15 minutach kontaktu z jej ścianą.
Co robić by poprawić efektywność tej metody antykoncepcji?:
- używać prezerwatyw dobrej jakości
- używać prezerwatywy tylko raz
- po stosunku sprawdzić czy nie ma uszkodzeń mechanicznych prezerwatywy
- stosować równocześnie środki plemnikobójcze
- unikać mechanicznego lub chemicznego uszkodzenia prezerwatywy
- pozostawić wolna przestrzeń na końcu prezerwatywy- ryzyko wycieku nasienia wokół trzonka i zsunięcie się prezerwatywy
- po stosunku wycofać członek w stanie wzwodu jako „membrum vivum” a nie zwiotczenia „membrum mortum”, przytrzymując brzegi prezerwatywy
- w razie „kryzysu z prezerwatywą” (pęknięcie, zsunięcie) zastosować w ciągu 72 godzin awaryjną antykoncepcję postkoitalną.
Antykoncepcja awaryjna, antykoncepcja po stosunku, antykoncepcja postkoitalna, tabletki po stosunku, to różne nazwy jednej formy zapobiegania ciąży, stosowanej j po niezabezpieczonym współżyciu płciowym.
Co należy zrobić w sytuacji , gdy stwierdzimy pęknięcie lub zsunięcie prezerwatywy:
Co należy zrobić w sytuacji , gdy stwierdzimy pęknięcie lub zsunięcie prezerwatywy:
- należy jak najszybciej wypłukać pochwę z nasienia, najlepiej stosując wodę z dodatkiem środka zakwaszającego jej odczyn np. kwas mlekowy, roztwór octu, kwasek cytrynowy, oczywiście w takim stężeniu, by nie wywołać podrażnienia błony śluzowej pochwy
- zastosować hormonalną antykoncepcję ratunkową opartą na gestagenach (Postinor Duo, Escapelle, Cerazette) nie później niż do 72 godzin od niezabezpieczonego współżycia ( im szybciej, tym skuteczność antykoncepcyjna jest wyższa ( 50-96%)
- wziąć zwiększoną dawkę regularnie stosowanego doustnego środka antykoncepcyjnego ( tzw. metoda Yuzpee , np.2 x 4 tabl. antykoncepcyjne w odstępach 12 godzin
- zastosować 5mg etynylestradiolu przez kolejnych 5 dni
- danazol 400-800 mg trzykrotnie w odstępach 12 godzin
- jak najszybciej założyć wkładkę wewnątrzmaciczną (intercepcja- do 7 dni od współżycia)
- inne leki jak mifeproston czy RU 486 są w naszym kraju zakazane do celów antykoncepcji ratunkowej
